آتشکده تخت رستم شهریار، روی کوه تخت رستم که قبل از ورود اعراب با اسم دیگری بوده است و به احتمال زیاد به دستور موبد مازیار فوجیانا در نزدیکی روستای قجر تخت رستم ( محل یکی از 7 خان رستم ) در بخش جوقین در نزدیکی قلعه جوقین در دامنه کوه در دوره ساسانی و شاید اشکانیان ( به دلیل عدم کاوش های باستان شناسی هنوز قدمت دقیقی برای آن مشخص نیست ) از آن دوره از آندزیت و سنگ‌های آتشفشانی ساخته شده و در سال ۱۳۱۶ با شماره ۳۰۳ در فهرست آثار ملی جای گرفته‌است . بعد از حمله اعراب اسامی آتشکده های بسیار مهم به رستم و سلیمان تغییر یافت تا مورد تخریب اعراب قرار نگیرد

برماندهای آتشکده سنگی دوره اشکانی و ساسانی دربرگیرنده تخته بزرگی است که در دامنه تپه‌ای به بلندای نزدیک به ۴۰ متر از کف جلگه با گنبد و ایوان و اتاقی تا روزگار کنونی باقی مانده بود. همچنین آثار سکویی دو طبقه بر فراز تپه دیده می‌شود که گویا مکان افروختن آتش بوده‌است.

این آتشکده دارای حداقل 3 جایگاه برای عبادت و نگه داری آتش بوده ، نخست در پایین کوه که امروزه دیگر اثری از آن نیست ؛ دومین جایگاه دامنه کوه که به صورت کاملا مرموزی ساخته شده است و امروزه دیگر خبری از ستون ها و سقف آن نیست ؛ سومین جایگاه بالای قله کوه که موبد ارشد حق ورود به آن را داشته است به شکل ستون و سقف گنبدی و بعد از حمله اعراب تخریب شد و امروزه تخت سنگ های درهم ریخته از آن باقی است.

پلان و طراحی آتشکده های سقف گنبدی و 4 ایوانی و 2 ایوانی و دور ستون و رواق سازی بعد از ورود اعراب به ایران پلان مساجد و اماکن مقدس واقع شد.

منبع : ویکی پدیا